بنیاد ترانه

سلام برادر عزیزم محمدرضاجان
ترانه ی زیبا و پراحساسیه و خیلی صمیمی.
کاش بزرگ نمی شدیم،بچه می موندیم تا ابد - غرق بازی،همه مون،تو کوچه ی آجرنما
راست میگی به خدا راست میگی . افق دید ما بزرگترا از خیلی از بچه ها خیلی بسته تر و محدودتره.
خیلی لذت بردم دست مریزاد

سلام
ترانه ی زیباتون رو خوندم و استفاده کردم
موفق باشید

سلام. خیلی زیبا بود و لذت بردم.
احساس خوش قدیم به مشام میرسه
موفق باشی
و شاد

وای مثل همیشه نه از همیشه بهتر بود
لذت بردم
هم محتوا
هم عبارتها
هم وازه ها و وزنش عالی بود
مرسی

سادگي و دغدغه ات را دوست مي دارم . روز به روز بيشتر قد مي كشي و اين دليل خوبي است براي بهتر ديدنت . انسانهاي قد بلند هميشه بهتر سرك مي كشند ... پس بنويس و بنويس تا بهترين باشي ... تو به آن روز مي رسي محمدرضاي جان . مطمئنم.

درود جناب مهرپویا

بیت اول ترانه تون رو خیلی دوست داشتم

و بیت های بعدی تفسیر همین بیت هست ... که تا آخر ترانه این تکرار کمی باعث خستگی خواننده می شه ...

این تعبیر هم به نظرم زیبا بود : غرق بازی،همه مون،تو کوچه ی آجرنما

شاد باشید و موفق

salam dooste aziz!!
behtarin jaye tarane ke toosh tarane etefagh oftade bood in pare bood
کاش بزرگ نمی شدیم،بچه می موندیم تا ابد - غرق بازی،همه مون،تو کوچه ی آجرنما
va yek ja ehsas kardam zaroorate ghafie be jomle bandie taranatoon latme zade
یاد اون دعای بی بی افتادم،یه بارَکی - که می گفت به خیر کنه عاقبت ما رو خدا
دنیا وارونه شده،لیلی ومجنون غلطن - عشق بازیچه شده،از دل آدما جدا
ziba bood
sabze sabz bashid

سلام
ترانه خیلی خوبیه. تبریک میگم بابت نوشتن ترانه ای غیر عاشقانه! بعضی از قسمتهاش میتونه بصورت تکه کلام دربیاد. خیلی مردمیه!
از "چشای بی فروغ" یاد ترانه ی علی کنکوری داریوش افتادم!
این "کوچه ی آجر نما" یه تمثیل شخصیه. مال خودته. مخاطب درکش نمی کنه. حداقل من نفهمیدم. کوچه خاکی مناسب تر نیس؟
موفق باشی

سلام. کار رو خوندم، اما بعداً راجبش بیشتر باهات صحبت میکنم. ممنون که بهم سر زدی. موفق باشی.

سلام. کار رو خوندم، اما بعداً راجبش بیشتر باهات صحبت میکنم. ممنون که بهم سر زدی. موفق باشی.

درود به محمد رضای عزیز.بسیار زیبا و روون و عالی.تبریک میگم .موفق باشی.

با سلام
ضمن تشکر از محبتهای شما
ترانه زیباتونو خوندم فقط خیلی فضای یاس و سیاهی به کار زیباتون حاکم شده
موفق باشین

سلام جناب مهر پويا
كار خوبي بود ولي نه به اندازه ي كار قبلي تون
منو هم بردي به كوچه ي آجرنماي بي بي خودم
ببين دارم اينجا بهت مي گم يه روز مي رسه كه همه با هم يه صدا مي شيم با هم ترانه ي رهايي مي خونيم به اميد اون روز كه مطمئنا نزديكه
راستي راجع به سوالي كه تو وبلاگم پرسيدي :اون روز امروزه پنجشنبه 8 بهمن
اون مطلبو كه خوندي ناقص بود امشب مي خوام اصلاحش كنم 2باره سر بزن
پيشاپيش تولدت مبارك
يه دوست خوزستاني دارم كه تولدش 13 بهمنه
هروقت مي بينمش ياد علي كمارجي مي افتم چون خيلي شبيه اون عكسه كه توي وبلاگ علي هستش
موفق باشي

ترانه خیلی خوبی بود بدت نیاد اما احساس می کنم به کار بردن قافیه خدا و جدا یه کم ضعیفه اون هم در دو جا اما در مجموع کارت خیلی خوبه موفق و سربلند باشی

تست :)
آقا شایعه بوده! بخش کامنت ها مشکلی نداره!

سلام محمدرضا جان

ممنونم از ترانه ت که مملو از حس نوستالوژی بود
این دغدغه ی بازگشت به دوران خوش گذشته همواره در نهاد اندیشه ی خاطره پرور بشر وجود داشته
و متاسفانه این افسوس از گذشته های خوب نشون دهنده ی اینه که بشر همواره داره چیزهای خوبی رو به قیمت پیشرفت چوب حراج می زنه

برای پیدا کردن ریتم ترانه ت در بیت اول دچار مشکل بودم و از ریتم بیت دوم ریتم بیت اول رو هم پیدا کردم !
بیان ترانه کاملا انتقادیه ولی به نظرم از نظر انسجام و هدفمندی کمی ضعیف عمل کردی و شاخه به شاخه پریدی و به هر مفهوم و گوشه ای سرکی کشیدی به شکلی که از دوری مردم از خدا ، بازیچه شدن عشق ، تردید شخصی ، افسوس از گذشته های ساده در کنار هم حرف زدی ضمن اینکه تنه ای هم به انتقاد اجتماعی ( که می تونه تأویل سیاسی هم داشته باشه ) زدی
به نظرم اگر انتقادت رو در یک مسیر بسط می دادی گیرایی بیشتری داشت
در ترانه ت جابجایی ارکان جمله گاها به چشم می خوره که اوجش توی این مصرعه "که می گفت به خیر کنه عاقبت ما رو خدا" که کمی آزار دهنده ست و اگه به این شکل: "که می گفت عاقبت ما رو به خیر کنه خدا" تغییر پیدا کنه بدون مشکل وزنی روانتر و فصیح تر خواهد بود
همونطور که دوستان هم اشاره کردن تکرار قافیه "خدا" و "جدا" اون هم در دوبیت متوالی آزار دهنده ست
"رنگ عشق پریده از بند دل ما آدما" اینجا مفهوم پریدن رنگ عشق با تعبیر "بند دل" سازگاری نداره و "بند دل" همواره برای مخاطب در عبارت "بند دل پاره شدن" آشنا بوده و به نظرم می تونی با مصرع "رنگ عشق پریده از سنگِ دل ما آدما" جایگزین کنی یا مثلا بگی "رنگ عاشقی پریده از دل ما آدما" که مشکل قدیمی سکته سنگین واژه "عشق" هم بر طرف بشه
"عشق اونجا می نشست دوباره روی تنمون" اینجا چون قبلا عبارت پریدن رنگ عشق رو به دل نسبت دادی برای ارتباط عمودی قویتر بهتر بود نشستن عشق رو هم دوباره به "دل" نسبت می دادی نه به "تن" یا اینکه به جای عشق از تعبیر دیگه ای استفاده می کردی
دوبیت مربوط به پهلوون پنبه ! خیلی جالب بود و یاد ترانه های یغما افتادم
ترانه ت پایان بندی خوبی هم داره و بازگشت به آغاز رو با عبارت " یکی بود یکی نبود ..." تموم کردی که نوستالوژی قدرتمندش برای تمامی مخاطبان تأثیر گذاره و با تموم شدن ترانه می تونه تأثیر لحظه ای اندیشه کردن رو روی مخاطب بگذاره

نگهدارت خدا باشه

یا حق