نگا کن من همون مردم - همون مرد ِقسم خورده
همون که قد ِ رویاهات - یه دنیا رو بد آورده
نگا کن من همون مردم - که از آتیش ِ تو ترسید
همون که مثل ِ یک عقرب - دُمش رو به سرش کوبید
تو عابر باش و من شاعر - خیالی نیس گل نازم
من از اشک ِ خیابونا - یه شعر ِ تازه می سازم
نگاهم کن همونم که - نگاش ُ دست ِ شب دادی
چه قد خوبه عزیز ِ من - که از هفت دولت آزادی
نگاهم کن همونم که - چشات ُ از خودش می دید
همونی که دم ِِ آخر - به پای ِ رفتنت پیچید
تو عابر باش و من شاعر - خیالی نیس گل نازم
من از اشک ِ خیابونا - يه شعر ِ تازه می سازم
بهمن 87
Comments
احساس ترانه تون خيلي خوبه و من شخصا به احساس احترام زيادي مي ذارم...
موفق باشي
ياشار
به شما تبریک می گویم واز یان که در وبلاگم نظر دادید بسیار سپاسگذارم.
منتظر ترانه های بعدی شما هستم.
موفق باشید
این دومین ترانه ست که از شما می خونم. خیلی خیلی با احساس می نویسی و ترانه های لطیفی خلق می کنی.
این ترانه لحظات خیلی خوبی داره.
فقط این بیت رو نمی پسندم:
همون که مثل ِ یک عقرب/دُمش رو به سرش کوبید
چون اینجا ارتباط محکمی با بند های قبلی نداره و اصلا نیازی به آوردن تعبیر عقرب نبود.
می دونی از معدود افرادی هستی که ترانه های قلابی نمی نویسن! و چقدر این ارزشمنده.
راستی اقای عباسی آدرس وبلاگت چیه؟
چه قد خوبه عزیز ِ من - که از هفت دولت آزادی
درود فراوان
لذت بردم از کلام بی تکلفتون ... فقط همون بیت عقرب یه کم با بقیه کار جور نبود .
منتظر خوندن دیگر ترانه های خوبتون هستم .