راهــی هــر جـــاده ام
انـعـكـــاس هـر سـراب
راهــــيم تــا نـاكــجــــا
بی سـؤال و بی جواب
ردّ پـــــای حــــادثـه
روی هــر زخم تـنم
بر تـن هـر خـاربــُـن
تشنگی شبنمــَــم
سـاكـنم ،دريـاچــه ام
پرخروش،رود عظيـــم
از ديـــار هـــر غبـــــار
از تبـــار هـــر نســيم
در گــريز از هر غـروب
مـی شوم تاريــك تـر
سايه پيش روی مــن
مـی شود باريــك تـر
ساقه ای خـشـــكيده ام
دل ،بـــريــده تــن زِ خــاك
بی بــر و بی ريـشـــه ام
بی تپش ،خشكيده تــاك
هـيـبـت يـك انفجــــار
هم هيــاهوی ركــــود
هم صدای هر سكوت
هم فــــراز هر سقوط
ای بـــزرگ ای ماندنی
يوسف چاهم كجاست ؟
جـــاده هـا آخـر شدند
گو مسيحايم كجاست ؟
3/10/1388
Comments
فکر میکنم ساکن دریاچه ام باشه اگه اشتباه نکنم
4 پاره 2 و 5 رو بیشتر پسندیدم
ترانه شعر گونه تان با زبان خاصش دلنشین بود ...
و فکر می کنم به خاطر زبان کار مجبور به استفاده از کلماتی مثل خروش ، خاربن ، گریز ، بی بر ، تاک ... ( یا : جاده ها اخر شدند ) شده اید که در صحبت های امروزی جایگاهی ندارند ( حتی در شعر کلاسیک )
بندهای 2 و 3 به نظرم آشفتگی در معنی دارند یعنی تشنگی صفت شبنم نبوده و نیست !
و ساکن بودن با پرخروش و عظیم بودن منافات دارد ... ( شاید هم من بد برداشت می کنم )
بند 4 به نظرم زیباترین بند شعر است با ظرافت خاصی که در معنیش داره
ببخشید پر حرفی ام رو ... شاد باشید و موفق
ممنون از توجه تون
خودم رو بند 4 خیلی حساسیت دارم و خوشحالم که این بند رو احساس کردید
اما باید بگم من تو این شعر مجبور به انجام کاری نشدم و هر چی بود همین بود اصلا این شعر با همه ی کارام فرق داره یه جوشش درونی بود که می گفت زندگی ما آدما اینجوریه
دقیقا احساس خودم از زندگیم این شعره
راجع به تشنگی شبنم یه نوع تاکیده که می خواد بگه توی دنیای من حتی شبنم هم تشنه است
راجع به ساکن بودن و پرخروش بودن میخواد بی قراری شاعر رو برسونه که لحظه ای ساکنه و لحظه ای دیگه بی قرار .تو مصراع بعدی هم تکرار شده اونجا که میگه :
از ديـــار هـــر غبـــــار
از تبـــار هـــر نســيم
یعنی بی هویتی رو می رسونه
ممنون از نظرتون
بهتون سر می زنم
چند روزی آفتابی نبودم دلیلشو بعضی دوستان می دونن و خب بعضی هم نه به هر حال خوشحالم از اینکه می بینم همه دارن نظر می ذارن و بازدیدا زیاد شده
این ماه تصمیم گرفتم با همتون بی تعارف باشم و نظرمو درباره ی همه ی کارا بگم
امیدوارم از دستم ناراحت نشین ولی راه ÷یشرفت اینه که کارای همدیگه رو نقد کنیم
زنده باشید
ضمن عرض خسته نباشید و اعلام مراتب تشکر و قدردانی به نقد برسیم:
خانم ابری که ساکن دریاچه و خروش رود رو گفته و منم تصدیق می کنم.
این مصرع برام گنگه :"دل ،بـــريــده تــن زِ خــاك" ...
دل از خاک بریده؟ تن از خاک بریده؟ اینجا رها بودن از خاک به دل می رسه یا تن؟ ارتباطشون چطوره...من درک نمی کنم.
اینجا که عمدا قافیه رو رعایت نکردی :"هـيـبـت يـك انفجــــار/هم هيــاهوی ركــــود" درسته؟
قافیه سقوط و سکوت رو منم تو یه ترانه اوردم الان یه نفر باهام چونه می زنه که اینو عوضش کنم!
اخر ترانه یه جوری تمام شده که من گیج شدم :"
ای بـــزرگ ای ماندنی/يوسف چاهم كجاست ؟
جـــاده هـا آخـر شدند/گو مسيحايم كجاست ؟
بزرگ ماندنی کیه؟ بدون هیچ توضیحی اومدی و از کسی که تو بیت های قبلی توضیحی براش نیاوردی چاره جویی می کنی.البته اگه پایان ترانه ی "دلتنگم/امروز چه دلتنگم" جنتی عطایی رو قبول کنیم باید پایان این ترانه رو هم قبول کنیم . چون هر دو بدون توضیح در پایان به دنبال پاسخ گرفتن از یه مخاطب بی توضیحند. با این تفاوت بزرگ که اونجا ایرج از "من" استفاده کرده و گفته "آه ای من جان خسته" ولی اینجا در این ترانه هیچ نشونه ای نداریم.
موفق باشی
قابلی نداشت
دل ،بریده تن ز خاک یعنی دل ،تن را از خاک جدا کرده ،به نظرم با این توضیح واضح باشه دیگه
اما در مورد رعایت نکردا قافیه؟؟؟؟؟؟؟؟ من جایی رو نمی بینم به غیر از اون چاه و مسیحا که قافیه بودنشون یه کم بحث برانگیزه قافیه ها همه جا رعایت شدن
هـيـبـت يـك انفجــــار/هم هيــاهوی ركــــود
این قسمت اول چهار پاره است که لزوما قافیه نمی خواد و روند چار÷اره های بعدی هم همینه یه بار دیگه با دقت بخون
سقوط و سکوت هم به نظرم خوبه چرا باید عوضش کنی؟
راجع به آخر ترانه حق باتوئه
راستش یه بند ماقبل پایانی واسش نوشته بودم که خوشم نیومد و حذفش کردم و این حذف کردن به ضرر ترانه تموم شد سعی می کنم اصلاحش کنم
ممنون
مسیحا و چاه اصلا بحث برانگیز نیست بلکه اصلا قافیه نیستن.
بیت دوم شما اول میای میگی روی هر زخم بعد میگی بر تن هر خاربن
این دوگانگی زبانه غلطه
بیت سوم سایه چرا تاریک تر میشه؟
دل بریده تن زخاک اصلا اون مفهومی که گفتی رو نرسونده
کلا کار خوبی نیست چون شما از اول تا آخر اومدی یه سری پارادوکس رو پشت سر هم اوردی بدون اینکه آخرش خودت بدونی چی میخواستی بگی
یه سری کلماتی استفاده کردی که نباید استفاده میکردی مثل بر "بی برو ..." یا خاربن یا گو به جای بگو اینا مال چند قرن پیشن
بقیه جاهه هم مثلا تاک رو فقط برای قافیه سازی اوردی وگرنه مفهومی نرسوندی
برتن هرخاربن تشنگی شبنمم یعنی چی؟ انصافا متوجه نشدم به چند نفر دیگه هم نشون دادم نفهمیدن
چرا رود عظیمه؟چرا مثلا بزرگ نیست؟من حدس میزنم چپ به راست نویسی کردی و قافیه نداشتی
کلا معلوم نیست چی میخواستی بگی به امید موفقیت های بیشترت
هرچند میخواستم به ضعف تالیف هات بیشتر گیر بدم اما ازت میخوام فعلا بیشتر مشق کنی تا مشکل قافیت حل بشه.
شعرت جواد از منظر حس شعری فوق العاده است بدین خاظر که در بر دارنده جمع اضداد است که بنا به تعریف روانکاو نابغه,کارل گوستاو یونگ,میتواند نهایت تکامل در فرایند فردیت باشد.به نظر من هنر متعالی را می بایست از منظر تحلیل بعد نا خود آگاه
هنرمند بررسی کرد و شما بی آنکه خود بدانی حاوی پتانسیل بالایی برای رسیدن به خود مسیح هستید.چون مسیح بر صلیب روزگار ظاهرا رنج کشیده اید و به نظر من نیازی به فرا فکنی بر هیبت مسیح ندارید.مسیح در خود توست.
لازم می دانم که به آفتی که نقد ادبیات ایران را گرفته اشاره بکنم و آن پرداختن به سطح فورمالیستی و ساختار گرایی به اشعار آوانگارد در ایران بکنم و متآسفانه این گونه انتقادات ماندن ذهن در سطح وازه است که این هم ناشی از استبداد درون ای گونه منتقدان است که شاعر می بایست دقیقا ساختار ذهنی آن منتقد را بیان کند.آن هم بدون در یافت روح و جان شعر.لطفا به این گونه انتقادات هیچ گونه توجهی نکنید.از نظر من شعر جنسی است از نوع کاتارسیس ارسطو وار روح دارد بدون ساختار کلاسیک یا ..........و بدین گونه است که ما وارد عصر پست مدرن می شویم.منتقدانی از این گونه هنوز در عصر بدویت به سر می برند.
با تشکر
واقعا به جواد عزیز تولد این ترانه رو تبریک میگم.کاملا احساس می کنم که این ترانه یه جوششه.دوباره دوستان منتقد به قافیه و ساختار خیلی دارن توجه می کنن.منتقدان نیمایی بدانند ترانه کامله به طوری که هر آهنگساز و خواننده ای رو وسوسه می کنه.هر آنچه از دل برآید بر دل نشیند.پس خوب از ترانت محافظت کن!!!
مجيد خان گل از اينكه تشريف آورديد ،بي نهايت سپاسگزارم و از اين كه دوست فرهيخته و متفكري چون شما دارم به خود مي بالم
تفكرات شما قابل ستايشه و نشان از آگاهي بسيار بالاي شما در زمينه ي فلسفه و ادبيات است و زنهاري زدي بر ذهن غبار گرفته ام كه به يه خونه تكوني اساسي احتياج داره
اميد وارم لياقت بيانات ارزنده ي شما را در رابطه با شعر داشته باشم به هر حال راه روشنه
پاينده باشيد
ميلاد عزيز ،دوست خوب و هميشگيم و رفيق تنهاييهام:
خوشحالم كه اينجا هم مي بينمت
تو باعث شدي كه من به ترانه يه جور ديگه نگاه كنم و با افكار نويي كه داشتي خوب تونستي بهم اثبات كني كه نو شدن بهتره درست مثل سقراط براي كپس
اميدوارم هر چه زودتر به هدف مشتركمون برسيم و اون روز نزديكه .
دعام كن
زنده باشي